***در آستانه بهار ***

    سایه اش روی سایه ام تا شد        نرم و آهسته پیش من جا شد

           باز آمد نشست در چشمم                صورتش غرق یک معما شد

                       ماه هم توی قاب حوض آمد                   ماهی سرخ خیس رویا شد

                                 گفته بودم که اتفاقی نیست                   توی حرفم دوید: اما   شد

    *****************

    حادثه مثل سیب ناچیده است                باید  امیدوار   فردا   شد

             سایه اش روی سایه ام تا شد                      وقتی او از کنار من پاشد

                       ماه از خواب آب بیرون رفت                      ماهی و سایه اش که تنها شد

                                 سیب آرام توی حوض افتاد                      اتفاقی که گفته بود...افتاد...!!!!